Engelandvaarders

New blog

2007-09-15T13:22:00.000+01:00

For our English readers, we started a new blog to keep you up to date on our situation...

Opsporing verzocht

2007-07-10T15:20:00.000+01:00

Afgelopen week zijn we bij opruim werkzaamheden in het huis-van-bewaring dat onder ons beheer is, op twee bijzonder ongure types gestuit. We hadden een vermoeden dat zij reeds enige moorden hadden gepleegd, dus besloten we ze publiekelijk op te sluiten. Zij schikten zich naar hun lot, en zochten elk een kant van hun glazen kooi op.

De volgende ochtend echter troffen wij een slachtpartij aan: de ene had zich op ontstellende wijze meester gemaakt van zijn lotgenoot en had hem reeds half verslonden. Niet in staat in te grijpen in dit gruwelijke schouwspel, moesten wij lijdend aanzien hoe het monster in een half uur tijd zijn celgenoot de laatste levenssappen ontnam. Er resteerde niets dan een volledig leeggezogen karkas.

Wij besloten tot een rechtzaak ter plaatse, na vastleggen van bewijs van het misdrijf en het signalement van de moordenaar c.q. kannibaal. Tot onze grote ontsteltenis moest hij echter worden vrijgesproken op grond van ontoerekeningsvatbaarheid, vanwege gezamelijke opsluiting in een te kleine ruimte. In afwachting van hoger beroep moest hij dan ook op vrije voeten worden gesteld, zij het met meldingsplicht.

Er is echter sindsdien niets meer van hem vernomen. Wij vrezen dat deze moordenaar in herhaling zal vallen. Mocht u menen een individu te herkennen die aan het signalement voldoet dan raden wij u aan uzelf in veiligheid te brengen en daarna direct de autoriteiten in te lichten. Sluit hem in geen geval in en geef hem alle ruimte, omdat de kans op herhaling van het misdrijf anders zeer groot is. Een weergave van het voorkomen van de verdachte is bijgevoegd, die is samengesteld uit beelden die gemaakt zijn door onze veiligheidscamera.

Wees gewaarschuwd!

aapjes kijken

2007-06-24T15:41:00.000+01:00

Hallo,

Eindelijk weer eens een verslagje uit het natte Engeland.
Het was tijd om de boel de boel te laten en lekker totaal iets anders te doen. Daarom hebben we een middag in monkey forest besteed.

Aron keek zijn ogen uit

De vogels maken gebruik van de afstand die de mensen moeten houden tot de apen en van het eten die de apen krijgen.

De apen zijn in een natuurlijke omgeving en hebben een groot gebied tot hun beschikking

Een oud dametje

Soms pesten de jonge aapjes elkaar en als moeder er dan bij geroepen wordt krijgt er eentje op zn donder

Wij hebben ons eigen 'cheeky monkey' meegenomen

Af en toe chatten met elkaar...

"Op deze manier is het makkelijker om bij mn eten te komen"

De eekhoorns zijn erg op hun gemak en profiteren mee van de zaden die uitgedeeld worden

Ff swingen

"Balen iemand anders heeft de inhoud al opgegeten, misschien vind ik nog wat lekkers in de schil"

Hij is al aan vast voedsel toe, ondanks dat ie nog maar een maand oud is.

De mannen hebben de kinderen nodig om het ijs te breken in het onderling contact.

En dan nu weer terug naar de dagelijkse realiteit. Spullen pakken, de gewone bezigheden in huis. Elbert moet nog afronden op z'n werk en zijn proefschrift schrijven. Ondertussen nog uitkijken naar een huisje en de echte verhuizing plannen.

familie

2007-02-07T16:39:00.000Z

Zo na een hele tijd stilte hier op het blog, doe ik maar weer eens een post.
De stand van zaken:
Het is nu toch nog een beetje winter geworden. Het vriest nu een aantal graden waardoor het op onze slaapkamer zo'n 14 graden kan worden. Wat niet echt fijn is als je er af en toe nog uit moet om te voeden, maar we overleven het wel.
Aron groeit erg hard, dus regelmatig moet ik zijn klerenkast even door om te kijken wat er uit kan en wat er nieuw in moet.
Elbert is druk met z'n baan en het schrijven van zijn proefschrift.
En wat zal ik eens over mijzelf schrijven. Gewoon lekker aan het moederen, huishouden en last but not least voorbereiden om naar Nederland te verhuizen.

Om nog even op de verhuizing door te gaan: dat heeft nogal wat voeten in de aarde. Als je namelijk ergens wilt wonen heb je op zn minst een huis nodig, maar om een huis te kunnen 'bemachtigen' heb je een redelijk inkomen nodig. Dat laatste is voor ons niet erg gemakkelijk. Elbert zal nog voor tenminste een halfjaar voltijd studeren en ik zal zelf daardoor geen voltijd baan kunnen hebben. Dus als iemand nog tips of ideeen heeft dan horen we het graag. We willen op redelijke afstand van Amsterdam zitten, maximale reistijd 1 uur.

Warme gezellige zomerdagen

2006-07-25T22:27:00.000+01:00

Jan en Annemieke komen ons voor de tweede keer bezoeken, zij zijn de eerste november dat we hier woonden geweest. Elbert haalt ze op van het vliegveld en Annewieke blijft door de warmte min of meer gedwongen thuis.
Omdat het vrijdags het de koelste dag zal worden waar we willen gaan wandelen, besluiten we de wandeling niet uit te stellen tot zaterdag.
We gaan naar Bowness-on-Windermere, in het Lakedistrict bij het meer Windermere.
Na een aardige klim even rusten en genieten van het uitzicht.

Annewieke moet nog even met haar dikke buik de klim naar Jan en Annemieke maken.

Even uitrusten.

De natuur bewonderen en zien hoe de insecten elk een eigen plekje hebben (of veroveren)

We komen terug met een halve zool...

Een tweede wandeling zit er niet meer in en bovendien is het ondertussen (tegen de verwachtingen) in toch te warm geworden voor Annewieke om nog een wandeling te maken.
Daarom zoeken we ons toevlucht aan de waterkant.

Waar is mama nou??

Ow daar is ze.

Als afsluiter van ons bezoek aan Ambleside gaan we uit eten in Sheila's cottage. Wat ons voorziet in een wat meer engelse maaltijd.

Zaterdag doen we het lekker rustig aan. Elbert moet natuurlijk wel de gelede schade inhalen, dus die zit te ploeteren achter de computer.
We doen lekker decadent en gaan voor een tweede maal uit eten. Dit keer bij de Indier

Babyshower

2006-07-20T13:26:00.000+01:00

Afgelopen dinsdag werd Annewieke samen met Elisabeth verrast door Monika. Monika had namelijk alle vrouwen van de gemeente uitgenodigd voor een babyshower.
We begonnen de maaltijd met lekkere hapjes, want zoals je weet moeten zwangere vrouwen goed eten.
Daarna werden er een aantal spelletjes gedaan. Zo moesten er twee personen geblindoekt een babypop aankleden en een luier om doen. Uiteraard moesten twee aanstaande grootmoeders hun kwaliteiten tonen. De twee zwangere vrouwen moesten 250 ml Up zo snel mogelijk uit een flesdrinken. (foto volgt nog)
Na alle spelletjes en verhalen begon de babyshower en dit is het resultaat:

2 weken fijn bezoek

2006-07-19T07:19:00.000+01:00

Na Mathildes trouwerij gaat Allard met ons mee naar Engeland.
eps verkeerd Bij de douane hebben we nog wel even moeten lachen: Allard en Annewieke waren er al voorbij. Elbert droeg twee rugzakken (1 op de buik en 1 op de rug). Vraagt de douane aan Elbert quasi serieus: heb je nog een kind op je rug? Zegt Elbert doodleuk: Nee, die draagt mn vrouw, dus ik heb de rugzakken! Schrikt die man toch even, want hij had in de gaten dat ik dat was, en ik was er al doorgelaten.

Voor de zaterdag in het midden van Allard's verblijf hier plannen we een dagje om ergens te gaan wandelen. Annewieke had tegen Allard gezegd dat het maximaal 2 uur rijden mocht zijn, dus heeft hij een aantal wandelingen uitgezocht. Elbert denkt dat die wandelingen maar 1 1/2 uur rijden zijn dus worden er nog een aantal anderen geselecteerd. Uiteindelijk valt de keus op een wandeling ten oosten van "The Wash".
Na twee uur rijden hebben we even een pauze nodig

en na 3 1/2 uur rijden komen we eindelijk op onze bestemming. Ach we zullen maar zeggen dat tijd relatief is. Gelukkig kunnen we ons in dit gebied en in het gebied waar we het laatste uur gereden hebben ons wel thuis voelen: we rijden namelijk door South Holland, en het had ook echt wel iets weg van het Nederlandse landschap.

We beginnen onze wandeling aan het strand.

Snap jij hier nou wat van??

We moesten de Loverslane hebben.

Af en toe even op elkaar wachten.

We zouden door het mooiste gebied van de wandeling moeten komen. Een dal wat een beschermd natuur gebied is, met de traditionele schapen van dat gebied.

Wij zijn niet heel erg onder de indruk van het gebied, de zee vonden we mooier en we hebben wel mooiere plekken in Engeland gezien.

Annewieke is al een beetje moe en heeft dikke voeten, dus die blijft op een bankje zitten.

Elbert en Allard maken de wandeling af en zullen met de auto terug komen.

En dan de beloning :)

Dinsdags gaan we naar Kevin en Anji voor een potje croquet en bbq.

Donderdag gaan Allard en Annewieke samen met Monika en Joanne naar het National Sealife Museum in Birmingham.
De waterdieren die we konden bekijken:

Door een tunnel en dan kon je overal om je heen vissen zien en twee schildpadden.

Dan is het weer tijd voor Allard om naar Nederland terug te gaan. Na wat moeilijkheden met de ticket zijn ze toch nog zo vriendelijk hem aan boord te nemen.

Even ertussen uit, in het Lake District.

2006-06-28T11:22:00.000+01:00

Dag 1 vrijdag
Na enige vertraging op vrijdag kunnen we zo rond het middaguur op weg gaan naar het Lake District. De weer berichten zijn niet veel belovend, maar gezien de voorspelbaarheid van het weer in Engeland zullen we het maar afwachten.
Na een krappe 3 uur onderweg te zijn geweest komen we aan in het huisje van gemeenteleden, die we voor dit weekend mogen gebruiken.

Belangrijk is natuurlijk dat we ons goed installeren om het weekend door te kunnen komen.

Na wat gegeten te hebben, vinden we dat we niet binnen kunnen blijven. De zon schijnt dus daar willen we gebruik van maken.

Omdat we geen lange wandelingen zullen maken, kan Elbert zich richten op detail.

Na een flinke klim voor een zwangere vrouw even rusten, om daarna de afdaling te kunnen beginnen.

Dag 2 Zaterdag
Na een heerlijk rustige ochtend, is het tijd voor een wandeling. Vandaag zullen we rond Buttermere wandelen, dus dat betekent dat we niet zullen klimmen.

En dan is het tijd voor een pauze en genieten we van een lekker ijsje.

Tijdens het ijsje eten ontdekt Annewieke jonge zwaluws die home-delivery eten krijgen. Dus Elbert gaat zich installeren voor vele series zwaluws. Hier een voorproefje, en binnenkort kan er meer gezien worden op Elbert's blog

En dan begint het steeds harder te regenen, maar ondanks dat genieten we van de natuur, het samen-zijn en de stilte.

Sommigen blijven wel heel optimistisch

Dag 3 zondag
Heerlijk zo'n zondag.

Zo rond 5 uur willen we toch nog even naar buiten en besluiten we om niet te ver te rijden en gaan we een korte wandeling doen bij Ullswater.

Dag 4 maandag
Voordat we huiswaarts moeten, willen we nog een wandeling maken. We zijn vroeg op, want we moeten voor half zeven weer in Stoke zijn. Gelukkig loont het, we ontdekken dieren die we tot nu toe in Engeland nog niet hebben gezien. De roodbruine eekhoorn (wordt zeer bedreigd door de amerikaanse grijze eekhoorn) en een hertenpaar.

Voor dat we 250 meter gaan klimmen nog even energie op doen.

Soms is de weg wat modderiger...

De top bereikt.

Elbert gaat de auto halen terwijl Annewieke wat uitrust.

Een nieuw begin

2006-05-16T14:28:00.000+01:00

Zo de eerste baby dingen zijn in huis. Van de buurvrouw kregen we een wipstoeltje (helemaal voor nix), zelf hebben we al wat stofjes gekocht zodat Annewieke zelf dingen kan maken. En van de opa en oma's hebben we cadeautjes gehad.
vandaag hebben we daar een kinderwagen aan toegevoegd. Voor nog niet eens 1/5 van de originele prijs konden we van een onbekende collega er eentje overkopen.
We hebben de auto niet tot onze beschikking dus moet het op de fiets vervoerd worden. Je had het gezicht moeten zien van de vrouw die het ding aan ons verkochte. Gelukkig hebben we de overdracht laten plaatsvinden vlak voor een bouwmarkt, en een touw is daarom snel gekocht.

Gelukkig kan Annewieke ook hier in Engeland met de wandelwagen naar buiten :P

Voor als het kind niet (meer) in de reiswieg past....

Eindelijk lente - zelfs in Stoke

2006-04-24T14:24:00.000+01:00

De lente is nu echt begonnen, af en toe een heerlijke zonnige dag met temparaturen boven de 15 graden. Dat is toch echt geweldig!
Zo was het ook afgelopen zondag een heerlijke dag, dus zijn we met zn tweetjes even een wandelingetje wezen maken langs het kanaal.

Thors Cave

2006-04-12T20:25:00.000+01:00

Op 1 april, het is echt geen grap, gaan we met een groep wandelen, en wel in het Peak District, Manifold Valley.
Ondanks de weersverwachting van de hele week is het erg mooi weer.

Met een mooi ritje over smalle weggetjes komen we aan bij het startpunt waar iedereen op ons zit te wachten. We hebben natuurlijk een omweg genomen, maar die zijn altijd veel mooier. Voor we daad werkelijk op pad gaan wachten we nog even voor een buitje dat komt overdrijven.
Het doel is vandaag Thor's Cave

Niet voor iedereen is het even eenvoudig om de weg naar de grot af te leggen (het is namelijk een aardige klim), maar Elbert leent zijn stok uit om het wat gemakkelijker te maken.
We gaan lunchen boven op de cave, omdat we daar lekker in de zon kunnen zitten. Maar de lunch duurt niet lang door de volgende bui.

Dus maar even een klein beetje schuilen.

Maar we worden beloond

Hawkstonepark, een kerk uitje

2006-03-20T15:42:00.000Z

Het is alweer een tijdje geleden, maar we zijn met de kerk weer eens op stap geweest. Dit keer gaan we naar Hawkstone Park . Het park is in de 18de eeuw ontstaan.
Vele landen zijn vertegenwoordigd in de groep die meegaat: Engeland, Nederland, Polen, Taiwan, China en Maleisie.
De honden mogen ook mee.

Daar aan de picknick tafel zit Annewieke

In de verte kan je de sneeuwtoppen van Wales zien.

De grotten..... :P

Het grote monster van het park.

Midden aarde.

2006-01-30T16:36:00.000Z

Tjeerd is voor een week in Crosby en zaterdags kunnen we de dag met elkaar door te brengen. Een goede gelegenheid dus voor weer eens een wandeling.
Als je een groot boek hebt met duizend en 1 wandelingen, dan kom je wel eens een grappige tegen. Zo wordt er voor deze wandeling beweert dat het Midden Aarde is, van 'In de ban van de ring'. Wij willen wel eens weten waar Tolkien zijn inspiratie vandaan heeft gehaald.
In Crosby pikken we Tjeerd op. Daar laat hij geweldige kunst zien van Antony Gormley. Vele mannen die naar de schepen kijken die voorbij varen.

De lucht is strak blauw, dus we hoeven geen regenjas mee, maar we kleden ons we warm aan.

Je zou haast denken dat het al volop lente is

Onderweg komen we langs een sculpturen werkplaats

Oud en Nieuw

2006-01-11T10:13:00.000Z

Na de kerst in het hoge noorden te hebben gevierd, zakken we langzaam af naar het zuiden. Via Barneveld reizen we naar Tilburg om uiteindelijk de laatste dag van 2005 in Waalre te vieren. Voor het helemaal donker is maken we nog een wandeling door de bossen en heide van waalre

's Avonds hebben we nog even jeugdherinneringen opgehaald door vuurwerk af te steken. Na een halfuur was het allemaal een beetje van het zelfde, dus werden de vuurpijltje aan de bovenkant van de put afgestoken.

De eerste dag van het jaar wordt een echte rustdag, 'gewoon' naar de kerk en lekker keuvelen en foto's kijken.

Allard komt 's avonds nog een potje kolonisten spelen.

Omdat we dinsdagochtend een vroege vlucht hebben, gaan we ons laatste nachtje in Nederland bij Tjeerd en Wiga doorbrengen. Rembrandt is eerst wat verlegen, maar als hij wat meer bekend met ons is, moet er natuurlijk gespeeld worden. Elbert kan zich
helemaal uitleven.

Wiga en ik maken met Rembrandt nog een ommetje bij de Reeuwijkse plassen en gaan bij Tjeerd's werk langs.

Daarna even wat rustigs doen....

kerst 2005

2005-12-28T19:22:00.000Z

Dit jaar ontvluchten we alle Engelse drukte van kerst. Vele malen moeten we uitleggen dat we kerst in Nederland zonder cadeautjes vieren en hoe rustig de voorbereidingen dus zijn. We reizen helemaal naar Groningen, naar Agnes en Bertjan.
Elke dag hebben we een goede maaltijd. Zuurkool, Gourmetten en op eerste kerstdag Coq au vin als hoofdgerecht.

Tweede kerstdag kookt Elbert met pompoen uit eigen tuin. Maar eerst maken we nog een flinke wandeling van Loppersum naar Appingendam (16km). We hebben zeer afwisselend weer.

Als we terug komen van de wandeling ligt er al een laagje sneeuw, en de volgende ochtend maken we voor de achterburen (de bejaardenflat) een sneeuwpop.

Nu staat er helaas niet op de foto hoe goed de vrouwen hebben meegeholpen.

Het moet wel een echte pop worden

Daar issie dan!

En weet je dat het ontzettend goed betaald om dat voor een bejaardenhuis te doen?
We kregen lekkere kippensoep en een heleboel blije mensen die naar ons zwaaiden. Bovendien wordt de foto in het krantje afgedrukt.

het schaapachtige sprookje

2005-12-19T15:03:00.000Z

Er waren eens twee lieve mensen Elbert en Annewieke, die woonden in het grauwe stadje Stoke. Op een koude winterdag als het wat rustiger is slaat Annewieke haar zelfmaakmode-magazine open. Daar ziet zij zo’n lief schaapje, die zou wel heel mooi staan tussen al die andere schaapjes. Maar Annewieke kan alleen maar naaien en dit schaap moet gebreid worden.
‘s Avonds praat zei erover met Elbert en ze komen tot het geweldige idee om samen te leren breien. Snel wordt er op internet opgezocht hoe ze moeten breien en gaat Annewieke naar de winkel om wol te kopen. Het hele weekend zijn die twee aan het breien.
Je hoort alleen de kreten van Elbert “O, nee! Nou ben ik alweer een steek kwijt!” dus begint hij nog maar eens opnieuw. Na twee dagen breien zijn bijna alle onderdelen van het schaap klaar en moeten ze aan elkaar gemaakt worden.
Dit blijkt lang niet zo leuk te zijn als het breien zelf, maar er wordt toch nog flink doorgewerkt. Na vele uren zo samen gewerkt te hebben, heeft Annewieke een schaapje af en wordt er gezorgd dat er een goed thuis voor wordt gevonden. Vlug gaat ze verder breien voor een tweede schaapje. Elbert heeft wat meer tijd nodig, want ondertussen is hij aan een grote sjaal bezig gegaan, maar niet al te lang daarna heeft ook hij zijn schaapje af en kan dat ook een fijn thuis krijgen.
Nu was alle drukte voor bij en Elbert en Annewieke leefden nog lang en breiden gelukkig.

weekendje Praag

2005-12-12T11:30:00.000Z

Omdat Elbert toch naar Praag moest, was dit een ideale gelegenheid om een weekndje samen in Praag door te brengen. Een onderkomen was zo geregeld, omdat de dochter van onze ouderling en haar man voor twee jaar in Praag wonen.

Donderdagmiddag reis ik in mn eentje naar Praag, en om 21.15 mag ik Elbert begroeten op het vliegveld in Praag. De flat van Cathy en Chris is al donker. Zij moeten de volgende ochtend om kwart voor acht de deur uit en heel verstandig gaan ze op tijd naar bed. Door de reis voel ik me nog absoluut niet slaperig, dus maak ik m'n muts nog even af.
Na een week Elbert te moeten missen, kan ik nu weer lekker gek doen.

De volgende dag staan we vroeg op om even gedag te zeggen tegen onze gastheer en gastvrouw. Dan duiken we nog even terug in bed, want het was toch wel een vermoeiende week geweest. Na voldoende rust besluiten we naar een wolwinkel te gaan die Elbert eerder deze week gezien had. En ja, als je eenmaal aan het breien gaat kan je niet meer stoppen... Elbert gaat zodra we 'savonds thuis zijn aan de slag, hij gaat een sjaal breien.
Het reizen met het openbaar vervoer in Praag is goedkoop en makkeljk. Daar kunnen de Britten nog heel wat van leren. Onze eerste stop om is bij Muzeum.
De aanblik van de stad is zo anders van wat we gewend zijn in Stoke. het geheel is veel kleuriger waardoor de stad er gelijk veel vrolijker aandoet.
Omdat we hier niet goed weten wat we kunnen doen reizen we verder naar het oudste en toeristische gedeelte van Praag. Boven op de berg staat het kasteel met de kathedraal in midden.

Eerst lopen we een stuk langs de rivier, op weg naar de Charles brug. Voordat we de brug overgaan lopen we eerst nog de andere kant op: de winkel straat in. Daar kunnen we ons te goed doen aan leuke winkeltjes en wat soeveniertjes kopen.
Dan toch maar de brug over, want uiteindelijk willen we bij het kasteel uitkomen. Op de brug staat een band ontzettend goeie muziek te maken en Elbert is er helemaal weg van. Helaas hebben we nu niet genoeg geld bij ons, dus een impuls-koop kan er niet worden gedaan. Bijna bij het kasteel kunnen we genieten van het uitzicht:

Het binnenplein van het kasteel.

Het plein aan de achterkant van de kathedraal.

's Avonds nemen we Cathy en Chris uit eten, want qua prijs maakt het niet uit of je thuis of buitenshuis eet.

Zaterdags lekker uitslapen. Zo rond de lunch komt er een Canadese die de kleuren komt doen van Cathy en twee vriendinnen. Elbert had al tegen Cathy gezegd dat ik mijn kleuren niet hoefde laten te doen, omdat ik het toch al wist. Maar dit is voor mij een mooie kans is om mijn kleuren ook te laten doen voor een leuk prijsje, en daarom sluit ik me bij het groepje aan. Ik weet nu dat ik het winter-type ben, en dat ik de meeste kleuren van het winter-type toch al droeg. Gelukkig is het niet voor niets geweest, want ik weet nu dat andere kleuren me zullen staan.
De rest van de middag besteden we in de stad en gaan we voor een Curry (zoals de Engelsen dat zeggen) wat echt niet zo heel lekker was.
Aan het eind van deze vermoeiende dag kijken Elbert en ik nog een James bond film uit 1964.

Zondags maken we na de kerkdienst een rondwandeling in Praag. Onze eerste stop is het lunchcafe waar Einstein vaak is geweest. Voor een ander stel dat erbij is, is dit de eerste dag in Praag, we gaan nu ook weer richting het kasteel.
We moeten op tijd naar huis, omdat Chris de voetbal wedstrijd van Manchester United niet kan missen. Helaas is de bus te vol en moeten we op de volgende wachten, waardoor de eerste 10 minuten van de wedstrijd worden gemist.

Voor de maandag hebben we niet echt plannen. Het enige wat we in ieder geval nog willen doen waren een paar inkopen. Nadat we die gedaan hebben lopen we een beetje doelloos rond. Er zijn nog een aantal uurtjes en vinden het jammer om die al wachtend in het huis van onze vrienden door te brengen. We besluiten om naar de Jodenwijk te gaan. Hier staan een aantal synagogen en je kan zien hoeveel rijkdom de Joden moeten hebben gehad als je naar de verschrikkelijk mooie gebouwen kijkt.

's Avonds gaan we uit eten in een cafe, waar we genieten van het echte Tsjechische eten. Daarna gaan we direct door naar het vliegveld. Met een uur vertraging landen we op East Midlands en worden we door Tom naar huis gereden.

Een terugblik, een jaartje terug II

2005-11-11T21:02:00.000Z

Sorry dat deze tweede post zo lang op zich heeft laten wachten, maar er waren wat computer problemen.

Waar gingen we nou precies heen?
het uitzicht aan de andere kant van de berg
lunchen met ons hoofd in de wolken.

Na de lunch gaan Johan en Elbert nog verder naar de top en Mathilde en Annewieke gaan terug naar de auto.

Kan je Mathilde en Annewieke vinden, ze staan er echt op!
De laatste beetjes naar de top.
Eindelijk de top bereikt en boeven ligt er sneeuw.

soms duurt het wachten heel lang :P

Een terugblik, een jaartje terug I

2005-11-11T20:50:00.000Z

Een jaar geleden kwamen Johan en Mathilde ons opzoeken. Maar toen was ik nog niet zo goed in het bij houden van alle gebeurtenissen hier op het grote eiland. Om jullie toch een indruk te geven wat het weer kan zijn zo rond november hier alsnog een verslag.

Zaterdag (13.11.04) zeer vroeg in de ochtend gaan we op weg naar het noorden van Wales. Dit is onze eerste keer dat we daar naar toe gaan, dus het zal een hele belevenis worden. Elbert heeft van een collega gehoord waar we een goede wandeling kunnen maken en wat tips gegeven, omdat we nou eenmaal (nog) niet erg ervaren wandelaars zijn in de bergen. De wandeling zal ons hopelijk naar de top van Tryfan brengen, dit ligt net ten oosten van de top Snowdonia
Het weer ziet er niet echt veel belovend uit, maar we hebben best zin in een wandelingetje.
Een beeldverslag:
De bergen maken een flinke indruk op ons zo onderweg.

Daar gaan we wandelen.

We moeten natuurlijk wel herkenbaar zijn! (Met dank aan het stukje op onze bruiloft van de fam. Baas.)

Het uitzicht van vandaag dat we zullen zien vanaf verschillende hoogten.

Zo en nu echt aan de wandel!

Ja, hoe nu verder...

In de verte kan je de zee zien.

De wolken komen nu wel heel dicht bij :(
En we hebben natuurlijk geen regen kleding bij ons, maar gelukkig heeft Mathilde twee paraplu's meegenomen. Je ziet wel weer dat we echt ervaren wandelaars zijn ;).

Uh, waar gaan we nou precies naar toe?

Bij een meertje volgt er een hele fotosessie. Iedereen gaat wel zo'n 3 keer op de foto.

Elbert wist toen nog niet waar 'ie aan begon, maar deze meeuw heeft hem tot op de top gevolgd en elke keer maar weer poseren.

het verslag is hiermee nog niet klaar, de rest kan je vinden in "Een terugblik, een jaartje terug"

Uitwaaien

2005-10-02T21:03:00.000+01:00

Er even tussen uit, lekker met z'n twee-en. Dit als mooie afsluiting van een gezellig drukke zomer en het vieren van ons twee-jarg huwelijk. We gaan naar Upper Nidderdale. Dit ligt ten oosten van Yorkshire Dales.

De tekenen van de herfst zijn vol op te zien

Onderweg zien we water, heel veel water.

De brug in de verte is de stuwdam waar we overheen zullen lopen.
Ook zien we heel veel fazanten. Het is heel grappig om te zien hoe ze zich proberen te verbergen, en dan toch maar besluiten weg te vliegen. Een keer liep ik precies tussen een mannetje en een vrouwtje door, die verschrikt opvlogen.

Scar House Reservoir

Genieten van het uitzicht

Dankdag

2005-09-26T13:34:00.000+01:00

In onze kerk was het afgelopen zondag dankdag. Zoals elk jaar zal er een tafel zijn waarop groenten en fruit worden tentoongesteld, om zo visueel te maken waar we als gemeente voor danken. Ons was min of meer gevraagd een flinke bijdrage te leveren vanuit de volkkstuin. Dus dit is voor ons een mooie gelegenheid om iets leuks met de pompoenen te doen.

In de tuin grondstoffen zoeken.

En dan het echte werk

We zijn best wel trots op het resultaat

Het eindresultaat

Lekker een avond met z'n twee-en

2005-09-17T20:24:00.000+01:00

soa

2005-09-16T09:25:00.000+01:00

Na een drukke periode (die voor Elbert pas vrijdags zal aflopen) is het tijd voor wat afleiding. Er is een goede reden, want Alastair, een goede vriend, gaat in St. Andrews studeren en zal niet om de zoveel weekenden in Stoke zijn. Dus we hebben een afscheidsmaaltijd.

Woensdag avond om een uur of kwart over tien 's avonds gaan we naar de volkstuin om onze eerste grote pompoen te oogsten.

Natuurlijk moeten we weten hoe zwaar dat de pompoen is: 7,5 kilo!

We starten gelijk met de werkzaamheden:

De donderdag wordt gebruikt voor de rest van de voorbereiding van de maaltijd.
Pompoensoep, die erg geslaagd was. Dus als je het eens wilt proberen dan kan ik je het recept wel geven.

Het maken van de pop:

En dit issie dan. En we noemen hem Calvin.

Nederlandse bruiloft

2005-09-14T14:48:00.000+01:00

Woensdag 7 september vliegen we alweer naar Nederland. Voor Elbert staat de teller voor vliegreizen dit jaar al op 12. De dagen die we in Nederland zijn zullen optimaal gebruikt worden. Woensdagavond naar Henk en Hanneke om lekker op het balkon wat bij te kletsen. Donderdag houdt Elbert een lezing voor de VGSEi.

Vrijdags vertrekken we na een korte nacht naar Maastricht. We mogen getuigen zijn van het feit dat Herman en Marja het ja-woord aan elkaar geven.

Na de lunch gaan we naar de apostelhoeve. Hier krijgen we een rondleiding door de wijngaard. We leren wat de beste omstandigheden zijn voor de wijstokken en welke invloed de grond heeft op de smaak van de wijn en nog vele andere dingen. Aan het eind van de rondleiding mogen we de drie wijnsoorten proeven die ze op de hoeve produceren.

Zaterdag gaan we nog op bezoek bij oma Vonk en daarna richting Barneveld, omdat zondags de verjaardag van mama is.

Nu proberen we weer ons dagelijks leven weer op te pakken. Het duurt nog ongeveer 4 weken voor we weer naar Nederland gaan voor de volgende bruiloft en de Dies.

Engelse bruiloft

2005-09-14T14:43:00.000+01:00

Vroeg in de ochtend gaan we op weg naar Londen, of eigenlijk naar een plek ten zuid-oosten van Londen, om daar de bruiloft van Dave en Vicky bij te wonen. Voor de dienst is er nog ruim gelegenheid om onze magen te vullen.

Elbert heeft zo af en toe een uitdaging nodig.

Voor de mensen die nooit een buitenlandse bruiloft hebben meegemaakt: Bruid en bruidegom zien elkaar pas als de vader van de bruid zijn dochter afstaat aan de bruidegom. Dat betekent dus dat bruid en bruidegom elkaar pas 3 uur zien, omdat dan de dienst begint.
De bruid komt naar alle gewoonten te laat binnen, waardoor de bruidegom nog eens vluchtig op zijn horloge kijkt. Maar even later komt er een stralende bruid binnen.

Na de dienst zorgen we met z'n allen voor een verkeersopstopping en als de verkeersregelaar naar huis wil moeten ook wij weg.

Onze tafelgenoten. Vlak voor we weer huiswaarts gaan wordt de weddingcake nog aangesneden

Weekendje verjaardag vieren

2005-09-14T14:33:00.000+01:00

Ik zal niet schrijven over het congres. Dit doet Elbert wel op zijn eigen blog. Bovendien ben ik er niet bij geweest.
Vrijdags heb ik Elbert en Alastair in Hoeven opgehaald en zijn we samen naar Barneveld gereden. Omdat het congres nogal vermoeiend is geweest, besluiten we voor de rest niet meer zoveel bijzonders te doen.
De zaterdag staat natuurlijk in het teken van Elbert's verjaardag.

Elbert is erg verwend, maar het 'grootste' cadeau kan hij nog niet uitpakken. Daarmee moet hij wachten tot hij thuis is. Hier een kleine indruk...

Maandags gaan Elbert en Alastair naar Kampen, omdat dat toch wel bij een goede rondleiding in Nederland hoort... okay Gereformeerd Nederland.

Ons kleine broertje

2005-08-20T10:20:00.000+01:00

Aan het hele rijtje bezoeken vanuit Nederland van deze zomer is afgerond met het bezoek van Allard. Er staan nu alleen nog trouwerijen op het programma.

Maar eerst nog even een verslag over dit laatste bezoek van Allard. We hebben een paar uitstapjes gemaakt. Op zaterdag zouden we naar Tryfan gaan om die te beklimmen, maar onder aan de berg regende het zo gigantisch dat we besloten om het niet te doen. We zijn uiteindelijk geen ervaren bergbeklimmers en leek het ons beter een andere route te lopen, die wat meer begaanbaar zou zijn. We reden snel door naar de andere kant van de berg, zo stonden we weer onderaan Snowdon. Wie ons blog regelmatig leest zal denken 'alweer Snowdon?'. Ja, maar nu vanaf de andere kant.
Hier regent het gelukkig niet.
Door de vele regen zijn er ontzettend veel watervallen in deze vallei te zien.

De top bereikt, veel konden we helaas niet zien.

Toch breekt de zon nog door.

Maandags hebben Allard en Annewieke een fietstocht gemaakt langs het kanaal. Onderweg hebben we een slang en een ijsvogel gezien, dat vonden we best bijzonder.
Allard wil wel eens in het echt zien waar wij het altijd over hebben, daarom gaan we op dinsdag naar de Roaches. Omdat we (=Allard en Annewieke, want Elbert is in NL) met de bus moeten, hebben we besloten om de bus van 7.10 te nemen. Zo hoeven we ons in de middag niet te haasten om op tijd de bus terug te nemen.
Allard heeft nog wel eens een uitdaging nodig.
Boven op de Roaches is het nu nog mistig.
Soms lijken ze te zeggen:'moet je hier nou echt langs?'

De Heide staat nu volop in bloei.

De foto's zijn hup, klik, klaar!

2005-08-10T09:17:00.000+01:00

Nou het duurde even, maar nu is er dan eindelijk een verslag van een prachtige vakantie met papa en mama Baas. Eigenlijk hoef ik hier niets meer te schrijven en moet ik alleen alle foto’s plaatsen. Maar dat zou betekenen dat iedereen die dit blog leest zo’n 2200 foto’s moet bekijken. Daarom heb ik besloten om een korte serie te maken met een beetje commentaar. Mocht iemand ze toch allemaal zien, kom dan gerust eens langs in ons nederige stulpje. Je kan er dan ook voor kiezen om datgene wat je hier op de foto ziet met eigen ogen te aanschouwen.

Donderdag 21 juli
We pikken papa en mama op van Liverpool airport.
Onder weg naar Stoke stoppen we bij een kerkje, waar een hele oude boom staat. Daar zie je dan wel eens rare dingen.

Natuurlijk ook even naar Mow Cop (zoals we dat met de meeste bezoekers doen). Daar kunnen we makkelijk wijzen waar ons huis woont.

Vrijdag 22 juli
De eerste wandeling van deze vakantie staat op het programma. We gaan naar de Roaches 14,5km wandelen, laagste punt 254m, hoogste punt 474m, duur van de wandeling 4 ½ uur. De Roaches is zo’n ¾ rijden vanaf ons huis, aan het begin van het Peak District. We kunnen niet ver kijken, want de wolken hangen vandaag erg laag. Toch kan dat de pret niet drukken, want het geeft een aparte sfeer aan het landschap.

Met Elbert als gids klimmen we naar boven.

Vaste prik.

Lud Church is erg gaaf.

Zaterdag 23 juli
Deze dag gebruiken we om langs de Manifold en Dove rivieren te wandelen. 13,7km wandelen, 133m is het laagste punt, 300 is het hoogst punt dat we zullen bereiken, duur van de wandeling 4½ uur. De wandeling is in het uiterste zuid-oostelijke puntje van het Peak District.

De wandeling goed beginnen...

Genieten van het uitzicht

Onze stoere man :P

Genieten van de natuur.

Zondag 24 juli
Samen genieten we vandaag van de rust.

Maandag 25 Juli
We willen niet alleen gemakkelijke wandelingen doen, dus is het nu tijd voor een grote uitdaging: 1.170m klimmen, 16,1km wandelen, duur van de wandeling 6½ uur (gemeten tijd 9½ uur). Oftewel we gaan de hoogst top beklimmen van Wales: Snowdon, in het noorden van Wales. Extra vroeg van huis, want voor we kunnen gaan wandelen moeten we eerst nog twee en half uur rijden.
een van de vele schapen die we tijdens onze wandelingen hebben gezien.
Bijna boven, tussen de wolken nog koffie drinken.
Eindelijk de top gehaald.
Het uitzicht, als we ons hoofd weer uit de wolken hebben.

Na deze geweldige dag gaan we weer huiswaarts. Maar onderweg moet er nog wijn gehaald worden en we besluiten om dichtbij Stoke naar de 24-uurs supermarkt te gaan. Staan we daar een tijdje te kijken naar wijn in de aanbieding, komt de winkelbaas naar ons toe: ‘wilt u wijn gaan kopen?’ vraagt hij vriendelijk. ‘Ja’, klinkt het vol overtuiging uit 3 monden. ‘Sorry na 23.00 uur verkopen wij geen alcoholische dranken.' Je mag zelf raden wat de reactie was van onze ouders.

24.00u komen we eindelijk thuis, Annewieke gaat direct naar bed en de andere willen toch nog een soort warme maaltijd.

Dinsdag 26 juli
Eerst maar eens lekker uitslapen, maar we kunnen het niet laten om, ondanks de vermoeide dag van gisteren, een wandeling te maken. We gaan niet al te ver weg, dus een wandeling bij het Ladybower reservoir lijkt ons wel geschikt. Dit Reservoir ligt in het donkere (=noordelijke) gedeelte van het Peak District. Voor de statistieken: wandelen 9,7km, klimmen 365m, duur van de wandeling 4 uur, gemeten tijd
Na enige moeite hebben we de route gevonden.
Eerst omhoog tussen de varens.
Met elkaar de omgeving bekijken.
Papa en mama gaan elkaar een kusje geven….. of toch niet?

Woensdag 27 juli
Deze dag wordt gebruikt om een aantal dingen in Stoke te regelen. Zo moeten er nog een aantal wandelkaarten gekocht worden en onze drie-daagse trip voorbereid worden.
De overnachtingen worden ‘s avonds laat nog snel even geregeld.

Donderdag 28 Juli
Regen lekker helder regen, fijn fijn dat er regen is! Behalve als je een wandeling wilt maken. Maar ja, we zitten tenslotte op een groot eiland, dus ja daar kan je wel eens wat regen verwachten.

Ondanks de regen gaan we wandelen, we hebben tenslotte niet voor niets 4 ½ uur gereden. We zijn in Robin Hood’s Bay aangekomen. Dit ligt helemaal aan de oostkust van Engeland, niet al te ver bij Newcastle-upon-Tyne vandaan. We gaan 8,8 km wandelen, 142m klimmen, duur van de wandeling 2½ uur.

Na alle grasweiden halen wij ons hart op aan de graanvelden.

Zegt papa: 'ik vind dat Elbert leuke ouders heeft!' Ik weet niet wat voor indruk deze foto op jou achterlaat?(het zal je schoonvader maar zijn :P)
Even opdrogen met een bak koffie en gebak.

Hierna besluiten we zonder omwegen naar onze overnachting te gaan in York. Elbert en Annewieke mogen in de kelder slapen waar het erg muffig is en Piet en Marleen slapen op de eerste verdieping, waar het veel te warm is.

Na dat iedereen op Annewieke na een ‘steek’ in de buik heeft gaan we ons douchen en bepalen we waar we onze Vrijdag zullen doorbrengen.

Vrijdag 29 juli
Vandaag gaan we naar Yorkshire Dales en lopen we een stukje Penineway van Keld tot Muker. Wandelen 9,7km, klimmen 250m, duur van de tocht 2½ uur.
Bij de parkeerplaats wordt ons geweten op de proefgesteld.
Aan het begin van de tocht worden we gek van de vliegjes. Elbert en Annewieke doen uit nood hun poncho’s aan en de muts over hun hoofden. Gelukkig heeft Mama prikweg mee en kunnen we ons daarmee vol smeren.
De terug weg gaat helemaal door Swaledale.
Soms komen we rare dingen tegen.
Een mooie afsluiting van de wandeling.

Na de wandeling op weg naar Windermere waar we gereserveerd hebben voor B&B
Als mensen voor het eerst in Engeland zijn, moeten ze uiteraard iets meekrijgen van de Engelse eetgewoonten. Dus voor vanavond ‘Fish 'n Chips’

Zaterdag 30 juli
Na een heerlijke nacht staat er vanmorgen een compleet ‘English Breakfast’ op het menu.Hiermee kunnen we wel even vooruit en een flinke wandeling maken. We trekken nog iets verder naar het noorden, Ulswater is de bestemming.
Wandelen 13,7km, laagste punt 150m, hoogste punt 657m, duur van de tocht 5 uur.

Wat ons tijdens de wandelingen is opgevallen, is dat er erg veel verschillende landschappen zijn te vinden hier in Engeland. Elke wandeling is daardoor weer heel anders.
Af en toe op elkaar wachten.

Met een voldaan gevoel kunnen we richting huis gaan.

Zondag 31 juli
We hebben lunch bij de Roberts. Helaas kan ik jullie hier geen plaatje laten zien, want er is geen enkel fototoestel meegenomen. Dus het plaatje dat Marleen samen met Joy op de piano speelt moet je zelf maar voor de geest halen.

Maandag 1 augustus
De laatste dag voor vertrek. Lekker uitslapen, geen gekke dingen doen.
Als laatste maaltijd samen moet er natuurlijk ook iets gegeten worden dat te maken heeft met de engelse geschiedenis.

‘s Avonds komt Piet de trap af: ‘mama is stoned’. Jullie mogen zelf raden wat hij daarmee bedoelde.

Dinsdag 2 augustus
Vanmorgen de laatste filmpjes opgehaald (een stuk of 5), en lekker op ons gemakje bekeken. Het is wel lachen, gieren, brullen. Echt nagenieten dus van deze fijne vakantie.
Op het vliegveld nog een laatste kopje koffie samen

En daar gaan ze dan.

Een les Nederlands

2005-07-17T21:03:00.000+01:00

Een hele week bezoek of een weekend bezoek zijn bijna even vermoeiend, maar van allebei kunnen we genieten. Het is gaaf om vrienschappen op deze manier te vernieuwen, uit te diepen en op te bouwen. We kijken dus terug op een geslaagde week.

Dit zijn Herman en Marja, achter hen zie je Stoke-on-Trent liggen. Dit is een ideale plek om aan bezoekers uit te leggen in wat voor gebied de stad ligt.

Natuurlijk kunnen we niet de hele week in Stoke blijven zitten, dus op zaterdag trekken we met z'n vieren naar Wales. Daar gaan we de hoogste berg beklimmen: 1085 meter boven zee niveau. In totaal klimmen we zo'n 1200 meter op deze dag.

Dit is nog een wat anders dan de asfaltwoestijn die Stoke-on-Trent heet, wat een verademing.

Dit mooie tafereel doet ons het verloren schaap denken.

De ganzenmars

Hier kunnen we vast onze kuitspieren opwarmen...

Schitterend is het om al de meren in het dal te zien liggen.

Af en toe even uitrusten.

Daar moet ik nog helemaal naar toe klimmen (Elbert in oranje shirt)

Maar gelukkig heb ik al heel wat metertjes geklommen.

We kunnen een flink deel van de kust van Wales zien.

Bijna het hoogste punt bereikt.

Marja en ik gaan met de trein terug om onze knieen een beetje te sparen, Elbert en Herman gaan lopend terug om onze portemonee wat te sparen.

En hierna zijn er geen digitale foto's meer, want het toestel is nogal hard gevallen. Hopelijk valt de reparatie binnen de garantie...

Op de laatste dag, dat was afgelopen donderdag, zijn we nog naar Chester gegaan. Dit is een klein stadje waar nog veel van de Romeinse invloeden is te zien.
De week is alweer voorbij, ik weet weer dat meerdere woorden meerdere betekenissen kan hebben en dat een zin altijd op een andere manier uitgelegd kan worden dan dat ik het bedoel. Gelukkig was ik dit keer niet de enige die er aan moest geloven.

Weekendje Limburg aan de zee

2005-07-04T22:39:00.000+01:00

Vrijdags gaan we vroeg weg, we hebben namelijk een reis van minimaal 4 1/2 uur voor de boeg. De reis verloopt voorspoedig, we genieten van het uitzicht. Het eerste deel van de reis gaat tussen het Lake District en Yorkshire Dales door. Op 1/3 stoppen we even om de benen te strekken en ons cafeine gehalte op peil te houden. We denken dat deze eerste stop op 1/3 is, maar we waren vergeten de kilometeres in mijlen om te zetten. Dat was een grote meevaller.

De camping waar we onze tent opzetten is een oud trein station. Onze tent staat op het perron.

De reden voor het weekendje weg is de trouwerij van Ben Pearson en Kerry Macpherson. Vol verwachting gaan we er heen, niet wetend wat ons te wachten staat. Daar aangekomen blijkt de helft van de mannelijke gasten in een Kilt aanwezig te zijn: een echte Schotse bruiloft dus.

Zelfs de bruidegom moest eraan geloven, ondanks dat hij geen echte Schot is. Hij vertelde ons dat hij niet met zijn vrouw mocht trouwen als hij geen kilt zou dragen.

Van de kerk naar de feest locatie wordt het bruidspaar op traditionele wijze begeleid.

Even een praatje maken met de bruidegom.

Ik dacht dat het twee families waren...
We hebben nog even staan praten met de doedelzak speler, hij wist van bijna elke kilt de familienaam. Al pratend kwamen we erachter dat het schots (of wat de officiele naam ook mag zijn) op het Fries lijkt.

‘s Avond wordt er door alle leeftijden flink gedanst.

Wat is een feest zonder een glas whisky (we zijn immers in Schotland) en een sigaar.

Op zaterdag wil Annewieke graag de zee zien en een strandwandeling leek haar de beste optie. Maar de plek waar we eerst heen gingen veel erg tegen. In de verte zien we een berg en dat lijkt ons veel leuker.

Kijk, de zee op afstand is best gaaf.

Limburg aan de zee....

Gelukkig nog een strand gevonden met schelpen.

Even genieten van het uitzicht.

Omdat we toch in de buurt gaan we bij Sijiong en Lili op bezoek. Elbert kent hen nog van de tijd dat hij stage liep in Stoke. We krijgen een echte chinese maaltijd opgediend. Als je goed kijkt kan je op het bord links de kippenpoten zien liggen. Dat was nog niet het ergste. Na het gebed legt Lili ze op haar bord en doet daar ook nog de kop bij. Annewieke keek maar snel de andere kant op, toch mocht ze nog meemaken dat Lili de kam van de kop trok en op die at.

Zondagochtend pakken we onze spullen weer in en gaan we in Edinburgh naar de kerk. We bezoeken daar de Free Church of Scotland. In de dienst wordt er aandacht gegeven aan de armoede in de wereld, hiermee inspelend op de actualiteit die buiten aan de gang is.

Daar rijdt je dan op de snel weg (25miles per uur), hopen maar dat we niet al te laat thuis komen.

een heerlijk studenten bezoek

2005-06-28T21:05:00.000+01:00

Zo de kop is eraf, de eerste bezoekers zijn geweest.
Zaterdag hebben we gewandeld. Elbert dacht te weten waar hij zijn moest dus kregen we de toeristische route. Daardoor kwamen we helemaal aan de andere kant van het Peak District. Uiteraard kon dat de pret niet minderen, want zo konden we nog meer genieten van het mooie platteland dat daar te vinden is. Bovendien is het toch laat donker dus we hadden de tijd.
We hadden gekozen voor de Dark Peak Area van het Peak District.

Door de donkere stenen en de 'peat' kleurt het water donker.

Nu is het nog wel makkelijk om over te steken...

Af en toe een pauze nemen, de jongens moeten natuurlijk een leuk plekje uitzoeken.

Soms moeten de sterke mannen even een handje helpen.

Boven op de berg (497m) dat was een lekkere klim, met spoorzoeken en al, want de paden zijn niet altijd gemakkelijk te vinden. Als je hier op de grond springt voel je de de aarde onder je trillen.

We moeten wel doorlopen, want de vliegjes zijn niet zo heel erg plezierig.

Onderweg moeten we even stoppen, want ook de bestuurder wilde utigebreid kunnen genieten van deze prachtige zonsondergang.

Het resultaat van die irritante vliegjes. Ondanks een vest zijn beide schouders flink toegetakeld. Daar heeft Annewieke dus nog een hele week plezier van...

De zondag lekker rustig aangedaan, nog even in de tuin gezeten. We hebben absoluut niet burgelijk gedaan, want we aten elke keer pas na 10 uur 's avonds (we hebben namelijk besloten dat als je burgelijk bent je niet zo laat eet). En dan nu terug naar het burgerlijk bestaan.

tijd niets gedaan....

2005-06-21T13:45:00.000+01:00

oef!
Wat hebben we al een tijd niets aan deze site gedaan. Het mag dan wel weer eens gebeuren, want we hebben heus niet stil gezeten in het afgelopen 3/4 jaar.
Even een korte samenvatting: we hebben af en toe bezoek gehad, zelf zijn we een aantal keren in Nederland geweest. Binnen de kerk zijn er genoeg uitstapjes of een gezellige avond.

Al een aantal maanden zijn we druk bezig om ervoor te zorgen dat we dit jaar uit eigen tuin kunnen eten. Ons huis is dan ook een waar tuincentrum geweest. In de woonkamer stonden lieve kleine plantjes van de wortel naast de monsters van pompoenen groot te worden. Nu is het meeste uitgeplant en kunnen we het huis weer opruimen.
Dat is ook hard nodig, want het hoogseizoen komt er aan! Vanaf komend weekend hebben we nog maar enkele dagen rust. We hebben alles in goede banen kunnen leiden zodat er geen dubbelboekingen zijn gedaan. Misschien lijkt dat wel zo in Augustus, maar daar is bewust voor gekozen.
De komende maanden zullen wij ons hopelijk goed kunnen vermaken:

24-27 juni.....Bezoek Hijmen en Jantien
1-3 juli...........Trouwerij in Haddington met twee nachtjes op een camping
7-14 juli.........Bezoek Herman en Marja
21juli-2 aug...Bezoek papa en mama Baas
11-18 aug......Bezoek Allard
15-19 aug......Elbert op congres in NL (Hoeve)
18-23 aug......Weekend in NL
29-30 aug......Elbert congres in BE (Leuven)
2 sept............Trouwerij in Londen
9 sept............Trouwerij in Eindhoven

We kijken uit naar al het bezoek dat naar ons nederige huisje komt. We hopen op mooie dagen, dat geldt zowel voor het weer als voor het samenzijn.

Gezelligheid

2004-10-21T13:58:00.000+01:00

Afgelopen weekend zijn Marcel & Ineke met Hannah en Nina wezen logeren! Het was erg gezellig, knus en een beetje druk in ons huisje. We hebben heel erg genoten van hun gezelschap. 's Nachts sliepen we gelukkig door alles heen...

Maandag hebben we Annewieke's verjaardag gevierd, waarna de Kristalijns om 13.30 weer naar Hull vertrokken voor de overtocht naar Zeebrugge.

We zijn 's middags nog naar Trentham Gardens geweest,voor een prachtige herfstwandeling. Later meer hierover...

Visit to Tjeerd, Wiga en Rembrandt!

2004-09-23T11:00:00.000+01:00

Gisteren hebben we in Veenendaal nog net een bezoekje kunnen afleggen aan Tjeerd en Wiga en ons neefje Rembrandt. Een prachtige naam, die zowel voor Wiga's Poolse familie en voor Tjeerd's Nederlandse familie begrijpelijk is. Het is een schat van een knul, die het bezoek direct charmeert met zijn guitige en gulle lach:

Fietsvakantie 2004

2004-09-19T23:47:00.000+01:00

Hier is een kleine indruk van onze fietsvakantie in het Peak District!

gelukkig de fiets is heel aangekomen

soms fietsten we een eindje samen op

elke dag ff de route uitstippelen

zondag een dag van rust....

na een lange of zware klim is het genieten van het uitzicht

keihard naar beneden rousen, van de drukke weg af.

na een lange dag fietsen de tent op zetten aan het water stroompje net ten zuiden van High Peaks

waar blijft ze nou.....?

ben ik er nou nog niet?

de schapen hebben voorrang

na regen komt zonneschijn

soms even de tijdnemen voor een foto

gelukkig gaan we naar beneden....20%

elke dag een 1-pans maaltijd.

maar 1 dag met regen

bijna op de top (512m)

Een nachtje slapen bij de professor.

the little-red-man doet uitgeleide, samen met zijn familie

op naar de 53m/h

dan zijn we weer thuis.

Dagje uit in Alton Towers

2004-09-08T10:51:00.000+01:00

Gisteren zijn we een dagje uit geweest in Alton Towers, met een groep uit de gemeente. De groep bestond uit twee zoons van de dominee (Alastair en Mark), Paul (afgelopen zondag hebben we zijn 40e verjaardag gevierd met een gezamelijke maaltijd in de gemeente), Dave en Vicky (overgekomen uit Zuid-Oost London), Janet (Nieuw Zeeland), Mabel (in de 70!!), Marian (ook met pensioen), Nester en onszelf.
Het was schitterend weer, een strakblauwe lucht, en er waren geen kleine kinderen want de scholen waren juist begonnen! Kortom, een ideale dag. Wat impressies:

Alastair, Janet & marian in 'Blackhole'

Paul & Janet in 'Corkscrew'

Elbert, Annewieke, Mark, Alastair & Paul in 'The Flume'

Mabel, Nester, Vicky & Dave in 'The Flume'

Mabel, Marian, Janet, Vicky & Dave in 'Congo Water Rapids'

Janet & Alastair in 'Nemesis'

Mark & Janet in 'Air'

Elbert & Mark in 'Air'

Dave & Alastair in 'Air'

De Langste wachtrij die dag was ongeveer 10 minuten, waardoor we flink konden genieten van alle extreme attracties. De 'Oblivion' was erg cool, een soort vrij val van zo'n 30 meter, nadat je een paar seconden half gekanteld blijft wachten bovenaan. Dat geeft ook een mooi uitzicht over de vallei even ten zuiden van het Peak District. Het schijnt dat de buren daar niet erg blij mee zijn... Marian durfde het aan om erin te stappen, ondanks de schreeuwen van de tallozen die zich voor ieders ogen in de diepte lieten storten (hij gaat ondergronds). Ze hield zich erg goed, maar moest daarna wel een uurtje bijkomen... iets om niet meer te vergeten.

We hebben gelunched in de tuinen (de oorsprong van het park, de attracties zijn er pas later bijgekomen. De tuin is werkelijk prachtig, ik zal niet proberen haar te beschrijven. Schitterend.

Het was een leuke dag, maar Annewieke en ik waren het er over eens dat het met 1 keer ook genoeg is. De tuin is schitterend, afgezien van de herrie eromheen. De attracties zijn leuk, met name om het fysieke geweld. Maar verder is het een erg schreeuwerig park: Grote borden overal die schreeuwen dat de attractie leuk is, na iedere attractie moet je door een soort donker hol heen vol met gokkasten, automaten, computer spellen etc. waar de kinderen en ouders van hun kleingeld moeten worden afgeholpen en er is geen enkele coherentie in het park, alles staat op zichzelf. Een schril contrast met wat wij ons herrinneren van de Efteling, helaas ervaren we het ook als de 'typisch hedendaagse Engels cultuur'. Er is geen ruimte meer voor 'grotere verhalen', alles wordt meer en meer gedefragmenteerd. Ik ben benieuwd hoe Londonaren het uithouden... Dat neemt niet weg dat we veel plezier hebben gehad, met name als groep bij elkaar. Het was erg cool om met 3 oudere dames op stap te gaan, het verdubbelt de lol! Aanrader... nodig ouderen mee op stap op zo'n dagje uit.

De Compositie - De Kronieken van een Volkstuin

2004-08-08T17:04:00.000+01:00

Om deze site wat overzichtelijk te houden zijn we een aparte site begonnen voor de geschiedenis van de volkstuin. Er komt ook een engelse versie (www.thecomposition.blogspot.com). De links komen in de sidebar te staan onder het kopje 'familie'. Veel plezier!

Volkstuin I

2004-07-28T17:54:00.000+01:00

Een weg banen door de 'volkstuin'

Dit is een foto van onze volkstuin die we nu sinds een paar maanden hebben. Het is nog niet bepaald een tuin of paradijs, maar de plannen zijn groot. Oftewel: wordt vervolgd....

Een wandeling in Knypersley Park I

2004-07-27T21:27:00.000+01:00

Duckies

Deze foto (4x afgebeeld) is gemaakt tijdens een wandeling in Knypersley Park, even ten noorden van Stoke-on-Trent.

Cute little Richard

2004-07-27T21:05:00.000+01:00

Richard

Deze jongeman (Richard) heeft ook zijn eigen webpagina (zie de sidebar met links). Hij schrijft niet erg veel... Hij houdt er ook niet van als mensen een foto van hem nemen, vandaar deze publicatie :)

Ikea

2004-07-27T15:29:00.000+01:00

Afgelopen zaterdag hebben we de reis ondernomen naar de IKEA in Birmingham, zo'n 60 km rijden. Met de auto van Jonathan en Monika, een Micra (automaatje) waarvoor we tegenwoordig verzekerd zijn. De heenweg duurde ongeveer tweekeer zolang als de terugweg, doordat we onverwachts moesten kiezen tussen de 'M6 south' en de 'M6 Toll', de laatste stond niet op de kaart... Ik moet zeggen dat die nieuwe tolweg zeker een stuk prettiger rijdt, hij bracht ons echter niet naar meubeltjesland maar stuurde ons met een kluitje in de dichtgebouwde omgeving van Birmingham. Na een dwaaltocht van ongeveer een uur belandden we dan toch op de gewone 'M6 north' om uit te komen op afslag 9 bij de IKEA, voor een nieuwe boekenkast en een kast voor in de bijkeuken. Het resultaat spreekt voor zichzelf:

Rare vogels

2004-07-23T15:54:00.000+01:00

Jong geluk

Dit is een foto gemaakt door ma in Barneveld, in de achtertuin. Het is af en aan vliegen, voor alweer het tweede nest dit jaar...

Hallo allemaal!

2004-07-22T12:45:00.000+01:00

De Bazen gaan on-line... Nou ja, we blijven on-line, maar dit is ook een leuke manier. Op afstand is het een handige manier om te laten weten hoe het ons vergaat hier in Stoke-on-Trent. Veel leesplezier!!!